Deze afgelopen maand kwam ik opnieuw iets over mezelf te weten. We gingen op vakantie naar Italië. Ik had een prachtige to-do-lijst gemaakt met alles wat ik nog wilde zien, beleven en ontdekken. Ik wilde krachtplekken bezoeken die we vorig jaar niet hadden kunnen zien, omdat we toen midden in een hittegolf van veertig graden terechtkwamen.

De zachte kracht van de vrouwenlijn: ruimte voor jouw eigen licht

Wanneer ik met vrouwen naar hun vrouwenlijn kijk, hoor ik vaak die ene, liefdevolle zin: “Natuurlijk ligt het niet aan mijn moeder, ze deed haar best…”

Ostara (21 maart) is het feest van de dageraad, vernoemd naar de godin die het licht uit de onderwereld terughaalt. Maar wat betekent die wedergeboorte als je nog vastzit in onzichtbare draden? Hoe word je een “vrijgeborene” in een systeem dat gedijt op controle en uitsluiting?

Er bestaat een hardnekkig misverstand over manifesteren. Eigenlijk twee misverstanden. Het ene is dat je iets richting het Universum stuurt en dat het dan “gewoon gebeurt”. Het tweede is dat manifesteren iets is waarbij je het proces in een bepaalde richting moet duwen door wilskracht, focus en doorzettingsvermogen. Dat je moet doorbijten.

Ken je dat gevoel? Het is januari, je hebt een lijst vol goede voornemens en de motivatie spat er vanaf. Maar na een paar weken sluipt de vermoeidheid erin, de discipline brokkelt af en voor je het weet, zit je weer in je oude patronen.

De Kerst- en feestdagen leggen genadeloos de vinger op de zere plek. Je voelt de druk om te 'moeten' bezoeken, de onzichtbare regels te volgen, en jezelf in te slikken om de vrede te bewaren. Juist nu wordt pijnlijk duidelijk hoe het familiesysteem – het Familiesyndicaat – in elkaar steekt. We hebben de Poortwachter (de controle) en de Losbreker (de bevrijding) in het familiesysteem al ontmoet. Maar wie is die derde figuur die, in stilte en loyaliteit, het hele syndicaat in stand houdt? Dit is De Volger.

De centrale vraag én de inspiratie voor deze blog kwam voort uit een prachtige vraag naar aanleiding van het boek De Nevelvrouw van Linda Wormhoudt. Een volgster van Odin die zich aangetrokken voelt tot Loki — dat is een diep spiritueel en intrigerend thema, met wortels in zowel archetypische psychologie als de oude mythologie. Vanuit spiritueel oogpunt zou je dit kunnen zien als een ontmoeting tussen orde en chaos, tussen het bekende pad en de schaduwzijde van de ziel.

Als medium, empaat en HSP ervaar ik de wereld met een diepgang die voor velen onbekend is. Ik zie direct waar de pijn en onderliggende angsten en blokkades schuilen. Het is mijn passie en gave om mensen verantwoordelijk te ondersteunen op hun weg. Ik doe dit met liefde, respect en empathie. Echter, ik heb ook geleerd een duidelijke scheiding te maken tussen mijn professionele rol en mijn persoonlijke grenzen.