Deze maand gaat over het legitimeren van je bestaansrecht. In oktober, met Samhain en de Zielenmaan, hebben we gekeken naar onze plek op de lijn van onze voorouders en naar ons eigen proces op de tijdslijn. We hebben gekeken naar de voorouders, naar onze geschiedenis en naar de mensen die om ons heen staan.
In november gaat het om jou. Het bestaansrecht dat je hebt onderzocht, mag je nu voor jezelf gaan verankeren.

De nieuwe maan is op 9 november en de volle maan op 24 november. Wat betekent dat voor deze maand en waar mag je je aandacht op richten?

We beginnen deze cyclus met het erkennen van gevoelens en emoties die je van jezelf niet mag hebben. Waar kom jij jezelf tegen? In welke situatie merk je dat je iets voelt en tegelijkertijd tegen jezelf zegt: “ hoho, maar dit mag ik helemaal niet voelen.” En waarom is dat eigenlijk zo?
Misschien heeft dat ook te maken met het DNA van je familie. Misschien moesten de vrouwen in jouw familie altijd sterk zijn. Of hebben ze zich juist altijd hulpeloos gevoeld, of hebben ze zich dienstbaar opgesteld. Het kan zijn dat je bepaalde gevoelens of emoties van jezelf niet mag hebben, omdat je ergens hebt geleerd dat het niet hoort of niet past bij de rol die je hebt aangenomen.
Onderzoek eens waar dat vandaan komt. Waarom voel je wat je voelt, en waarom vind je van jezelf dat je die gevoelens niet mag hebben?

Mijn eigen familielijnlijn

Ik zal een voorbeeld geven uit mijn eigen familie. In mijn lijn aan vaderskant zit iets heel diep verankerd: de overtuiging dat je jezelf mag ontwikkelen en mag laten zien wie je bent. Dat je niet in dienstbaarheid hoeft onder te dompelen of iets hoeft te doen wat helemaal niet bij je past.
Mijn beppe, mijn oma, werd vroeger op de lagere school niet gezien. Ze kreeg daardoor nooit de kans om zich verder te ontwikkelen, terwijl ze heel graag had willen doorleren. Ze moest voor anderen zorgen en kon haar eigen mogelijkheden niet benutten. Dat heeft ze altijd heel erg vervelend gevonden, want ze was juist een slimme vrouw.
En wat heeft ze vervolgens gedaan? Samen met mijn pake heeft ze ervoor gezorgd dat haar kinderen wel de kans kregen om te studeren. Ze hadden veel kinderen en hebben daar waarschijnlijk zelf veel voor moeten laten. Ook de meisjes mochten studeren. En let wel, we hebben het over de periode na de Tweede Wereldoorlog. In die tijd was het helemaal niet vanzelfsprekend dat meisjes die mogelijkheid kregen.
Dat mijn beppe dit zo belangrijk vond, heeft iets in onze familie verankerd. Mijn vader heeft gestudeerd, ik heb gestudeerd en ook mijn dochter heeft haar studie afgerond. Ook mijn tantes en de rest van mijn familie hebben hun opleidingen afgerond. Het gaat daarbij niet alleen om een diploma halen. Het gaat erom dat je de ruimte krijgt om jezelf te ontwikkelen, te ontdekken wie je bent en het beste van jezelf te laten zien.

Ik herken dat ook in mezelf. Ik vind het belangrijk dat je iets doet wat bij je past, waar je je mogelijkheden kunt benutten en waar je met passie aan kunt werken. Welk beroep je uiteindelijk kiest, maakt daarbij niet uit. Het gaat erom dat je aan het eind van de rit kunt terugkijken op een leven waarin je iets hebt kunnen betekenen en waarin je je werk met plezier en overtuiging hebt gedaan.

Voor mij heeft dat bestaansrecht ook vorm gekregen in mijn werk. Ik heb dat lange tijd binnen de overheid kunnen ervaren, in het ondersteunen en adviseren van bestuurders en gemeenteraden. Dat doe ik nu nog steeds, maar op een andere manier. Mijn werk heeft zich verplaatst naar het spirituele, terwijl het tegelijkertijd heel aards en nuchter is gebleven.

Dit is een voorbeeld van hoe iets wat in een familielijn verankerd zit, kan doorwerken in de generaties daarna. Je kunt iets meekrijgen wat je helpt om jezelf te ontwikkelen en je eigen plek in te nemen. Maar het kan ook andersom. Misschien heb je juist geleerd om jezelf weg te cijferen, om altijd voor anderen klaar te staan of om je eigen wensen ondergeschikt te maken aan die van je omgeving.

Daarom is het deze maand belangrijk om te onderzoeken wat er in jouw familielijn verankerd zit en wat jij daarvan zelf in stand houdt. Want er zijn natuurlijk altijd patronen waarvan je weet dat ze niet goed voor je zijn, maar die je toch blijft herhalen omdat ze veilig voelen.

Veilige onveiligheid

In mijn praktijk noem ik dat onveilige veiligheid. Soms voelt het veiliger om te kiezen voor iets waarvan je weet dat het niet goed voor je is, dan om iets nieuws aan te gaan. Het bekende voelt vertrouwd, ook als het je niet verder brengt. Iets nieuws kiezen voelt in de basis vaak onveilig, juist omdat je nog niet weet wat het je gaat brengen.
Daarom is het deze maand ook belangrijk om juist dat doel te ontdekken. Laat elke actie die je doet jouw doel dienen. Wat wil je deze maand? Welk stukje van jezelf wil je beter verkennen? En welk stukje van jezelf wil je achterlaten of een andere vorm geven?
De patronen die je hebt herkend, kun je tijdens de volle maan van deze maand beëindigen. Daarmee maak je ruimte om opnieuw in verbinding te komen met je eigen macht en je eigen kracht.
Je hebt kennis opgedaan over jezelf, over je eigen archetype en misschien ook over degene die je bent, maar niet helemaal wilt zijn.

Wijsheid

Die kennis kun je omzetten in wijsheid. Je hebt geleerd van het verleden, maar het gaat er ook om dat je die lessen meeneemt in hoe je verdergaat.
Want wijsheid betekent niet alleen dat je weet wat er is gebeurd of dat je begrijpt waarom je bepaalde dingen doet. Het betekent ook dat je die kennis kunt gebruiken om te voorkomen dat je steeds opnieuw in hetzelfde patroon stapt.
Je leert herkennen wanneer je jezelf weer tegenkomt, wanneer je terugvalt in iets waarvan je weet dat het niet goed voor je is of niet bij je past. En juist door dat te herkennen, krijg je de mogelijkheid om een andere keuze te maken.

November gaat over jou.

Over het erkennen van wie je bent, het verankeren van je bestaansrecht en het gebruiken van de kennis die je over jezelf hebt opgedaan. 
Wat heb jij nodig om jezelf te kunnen ontwikkelen? Wat maakt dat je met plezier en passie kunt leven en werken? En wat mag je veranderen om meer ruimte te geven aan wie je werkelijk bent?
Want bestaansrecht gaat voor mij ook over iets zinvols doen, iets waar je blij van wordt en iets waarin je jezelf kunt herkennen. Niet omdat je daarmee je waarde moet bewijzen, maar omdat je jezelf de ruimte geeft om jouw mogelijkheden te benutten en jouw plek in te nemen. Zodat je niet alleen leert van je verleden, maar die kennis ook omzet in je eigen wijsheid.