De lucht ruikt naar natte aarde en de belofte van groen. We staan aan de vooravond van de lente-equinox: Ostara. Terwijl de wereld zich voorbereidt op chocolade-eieren en paastakken, kijken wij dieper. Voor wie werkt met energie, voor wie de titel “heks” en “medium” met trots draagt, is dit niet zomaar een seizoenswisseling. Het is een kosmisch breekpunt. Ostara is het feest van de dageraad, vernoemd naar de godin die het licht uit de onderwereld terughaalt. Maar wat betekent die wedergeboorte als je nog vastzit in onzichtbare draden. Hoe handhaaf je je als Vrijgeborene in onze maatschappij, een systeem dat gedijt op controle?

Pasen

Voordat we de diepte in gaan, moeten we begrijpen waar we staan. In Nederland spreken we over Pasen, een verwijzing naar het joodse Pesach. Maar kijk naar onze buren: Ostern in Duitsland, Easter in Engeland. De naam van de godin Ostara is nooit weggegaan; ze zit verankerd in onze taal. Als heks weet ik dat namen kracht hebben. Door dit feest weer Ostara te noemen, erkennen we de cyclus van vruchtbaarheid en de geboorte van de Zonne-energie. Voor mij als medium is dit het moment waarop de hogere frequenties niet langer abstracte concepten zijn, maar tastbaar worden in de opkomende sappen van de bomen. De geest en de materie versmelten tot één krachtige stroom.

Ik zie ik het steeds vaker: mensen die spiritueel willen groeien, maar worden teruggetrokken door de ongeschreven wetten van verbindingen met anderen, in een familie of in een team. Als mens heb ik deze uitsluiting aan den lijve ondervonden. Ik ken de kou die je voelt als de poortwachter besluit dat jouw licht te fel schijnt voor hun schaduw. Maar hier ligt de crux: de poortwachter sluit de deur niet omdat jij niet goed genoeg bent, maar omdat jouw vrijheid hun gevangenschap spiegelt. De uitsluiting die volgt, is vaak een wanhopige poging om de starre structuren van het systeem te beschermen tegen de transformerende kracht van jouw authenticiteit.

De Vrijgeborene

In de esoterische traditie is de Vrijgeborene degene die de karmische last van de bloedlijn niet langer als een ketting draagt, maar als een groeistof gebruikt. Wanneer de Godin Ostara uit de onderwereld opstaat, laat ze de duisternis niet simpelweg achter; ze transformeert de schaduw tot vruchtbaarheid voor de nieuwe aarde. De Vrijgeborene doet precies hetzelfde. Je bent niet vrijgeboren omdat je geen familie hebt, maar omdat je de bewuste keuze hebt gemaakt om niet langer volgens de regels van het syndicaat te spelen. Dit proces vraagt om de onverzettelijke gronding van een heks. Je moet diep wortelen in de kern van de aarde om de storm van de uitsluiting te kunnen weerstaan. Als medium zie je de hogere intentie, maar in het aardse moet je de grens trekken.

Ostara markeert het eerste vruchtbaarheidsfeest, wat voor de Vrijgeborene het planten van eigen zaadjes in eigen grond betekent. Wanneer je uit het familiesyndicaat stapt, ontstaat er een vruchtbare leegte. Zonder de valse veiligheid van de groep moet je je eigen wortels slaan in de essentie van de bomen en de hartslag van de aardekern. Zij worden je nieuwe, ware familie. Nu de ruis van de familie-oordelen wegvalt, wordt je kanaal als medium zuiverder en hoor je niet langer de kritische stemmen uit het verleden, maar de directe stroom van de Bron.

Cirkel van bevrijding

De cirkel van bevrijding is pas werkelijk rond als we mededogen voelen voor de poortwachter. Dit is de meest uitdagende stap op het pad. Mededogen is hier geen passieve vergeving, maar een krachtige energetische loskoppeling. Door te zien dat de poortwachter handelt uit pure angst voor de onstuitbare groei van de lente, word je werkelijk vrij. Je hoeft niet meer te vechten tegen een deur die op slot zit, omdat je je realiseert dat de hele oneindige tuin buiten de poort al lang van jou is.

Uitnodiging voor jouw ware zelf

Deze Ostara nodig ik je uit om de Vrijgeborene in jezelf te eren. Zet je blote voeten in de aarde en voel de opkomende zon en de onvoorwaardelijke steun van de grond onder je. Laat de syndicaten achter je als oude structuren die de kracht van jouw bloei niet kunnen bijhouden. Jij bent de bloem die door het beton van de traditie breekt. Jij bent het licht dat niet langer wacht op toestemming om te schijnen. Je bent vrij, je bent gegrond en je bent precies waar je moet zijn.